بیماری مگاکولون چیست

بیماری مگاکولون چیست

بیماری مگاکولون چیست

روده بزرگ، پایین ترین بخش دستگاه گوارش را تشکیل می دهد. این بخش شامل آپاندیس، کلون و راست روده می باشد. روده بزرگ فرایند گوارش را با جذب آب و دفع ضایعات به شکل مدفوع از مقعد، کامل می کند. بیماری های مختلفی می توانند علت ایجاد نقص در این عضو شوند. یکی از این بیماری ها مگاکولون توکسیک یا مگارکتوم است. مگاکولون یک اصطلاح کلی است که به معنی اتساع غیر طبیعی روده بزرگ می باشد. مگاکولون توکسیک نیز یک اصطلاح است و به معنای بیان شدت بیماری است.. مگاکولون توکسیک بسیار نادر است و در صورت گسترش آن در روده می تواند منجر به مرگ شود. این بیماری معمولا یکی از عوارض بیماری های التهابی روده مانند بیماری کرون است. در ادامه این مطلب مجله پیام سلامت در مورد علل، نشانه ها، تشخیص و درمان مگاکولون توکسیک صحبت می کنیم.

علت ایجاد مگاکولون توکسیک

علل ریشه ای مگاکولون، بیماری های التهابی روده (IBDs) است. بیماری های التهابی روده باعث تورم و سوزش در بخش هایی از دستگاه گوارش خواهند شد. این بیماری ها معمولا درد زیادی ایجاد کرده و در صورتی که درمان نشود ممکن است به روده بزرگ آسیب دائمی وارد کنند. کولیت اولسراتیو و بیماری کرون از جمله بیماری های التهابی شایع در روده هستند که ممکن است به مگاکولون توکسیک منجر شوند. مگاکولون توکسیک زمانی رخ می دهد که بیماری های التهابی روده گسترش یافته و موجب منبسط شدن یا تورم روده بزرگ می شود. هنگامی که این اتفاق می افتد، روده بزرگ قادر به حذف گاز یا مدفوع از بدن نیست. اگر گاز و مدفوع در روده بزرگ بماند در نهایت ممکن است باعث پاره شدن آن شود.

پارگی روده بزرگ یک بیماری کشنده است. اگر روده پاره شود، باکتری هایی که به طور معمول در روده وجود دارند وارد حفره شکمی می شوند و ممکن است عفونت جدی و مرگ را در پی داشته باشند. انواع دیگری نیز از مگاکولون وجود دارد. این مگارکتوم ها عبارتند از:

مگاکولون انسداد کاذب مگاکولون ایلئوس کولون مگاکولون مادرزادی

چه کسی دچار مگاکولون زهرآگین می‌شود؟

هر کسی ممکن است به این بیماری مبتلاء شود. اما برخی اختلالات، به ویژه بیماری التهابی روده، شخص را در در ریسک بالاتری قرار می‌دهد. به علاوه، احتمال بروز این بیماری در افراد دچار دیابت، مشکلات کلیه، پیوند عضو یا مشکلات مربوط به سیستم ایمنی بیشتر است.

علائم مگاکولون توکسیک هنگامی که این بیماری رخ می دهد، روده بزرگ به سرعت منبسط می شود. نشانه های این بیماری معمولا به طور ناگهانی آغاز می شوند. مهمترین علائم مگاکولون توکسیک عبارتند از:

درد شکم نفخ شکم حساسیت شکمی تب ضربان سریع قلب (تاکی کاردی) شوکه شدن اسهال خونی و یا شدید ایجاد درد با حرکات روده

تشخیص مگاکولون زهرآگین

پزشک و تیم مراقبت پزشکی بیمار را معاینه کرده و از او در مورد علایم، شرح حال پزشکی، و دیگر اختلالات مثل بیماری التهابی روده سؤال می‌کنند. تیم پزشکی تصاویر اشعه X و CT اسکن از روده می‌گیرد تا مشخص شود که آیا روده گشاد شده است و نیز تست‌هایی برای بررسی وضعیت عغونت و دیگر مشکلات محتمل انجام می‌شود. ورم شکم - در کنار علایم دیگری مثل تب بالای 100 درجه فارنهایت (37.7 درجه فارنهایت)، ضربان قلب بیشتر از 120 ضربان در دقیقه، کاهش تعداد سلول قرمز خون، افت فشار خون، و دهیدراسیون - ممکن است نشانه‌هایی برای تشخیص مگاکولون زهرآگین باشند.

درمان مگاکولون توکسیک

درمان مگاکولون معمولا با جراحی انجام می گردد. به محض تشخیص بیماری، ابتدا بیمار را بستری کرده و سپس برای جلوگیری از ایجاد شوک در او، تزریق مایعات انجام می شود. زمانی که بدن در معرض عفونت شدید قرار بگیرد، میزان فشار خون به شدت و به سرعت کاهش پیدا می کند. همین موضوع منجر به ایجاد شوک خواهد شد. بیماران مبتلا به مگاکولون توکسیک هرگز نباید دچار شوک شوند. پس اولین گام جلوگیری از وقوع شوک است.

هنگامی که فشار خون با اقدامات احتیاطی ثابت شد، بیمار را برای جراحی آماده می کنند. همان طور که گفتیم در برخی از موارد مگاکولون توکسیک، روده بزرگ را دچار پارگی و یا سوراخ می کنند. در این شرایط برای اصلاح روده و جلوگیری از ورود باکتری ها به حفره شکمی باید جراحی هر چه سریعتر انجام شود. در برخی مواقع حتی با وجود این که دیوراه روده سوراخ نشده است باید جراحی انجام شود. در این شرایط پزشکان معتقدند که دیواره روده تضعیف شده و باید بخش تضعیف شده خارج شود. بنابراین معمولا جراحی کولکتومی لازم است. در این روش بخشی از روده بزرگ برداشته می شود. در طول و بعد از عمل، بیمار باید آنتی بیوتیک مصرف کند. این داروها برای جلوگیری از عفونت جدی به نام سپسیس تجویز می شوند. سپسیس باعث یک واکنش شدید در بدن شده که اغلب کشنده می باشد

درمان مگاکولون زهرآگین درمان به میزان جدی بودن بیماری، و همچنین علایم، سن، وضعیت کلی سلامت و علت بیماری بستگی دارد. دارودرمانی برای اختلالات منجر به بروز مگاکولون زهرآگین می‌تواند کمک کننده باشد. اگر علت، بیماری التهابی روده باشد، درمان اغلب شامل استروئیدها و یک داروی سیستم ایمنی مثل اینفلیکسیمب یا سیکلوسپورین خواهد بود. اگر مگاکولون زهرآگین نتیجه عفونت باشد، احتمالاً به آنتی‌بیوتیک نیاز است. در مورد کولیت اولسراتیو پزشک ممکن است برای توقف عفونت باکتریایی یا پیشگیری از آن آنتی‌بیوتیک و برای کمک به فروکش ورم کولون داروهای ضد التهابی تجویز کند.

در عین حال بیمار ممکن است ناچار از گذراندن دوره استراحت روده شود، که به این معنی است که مواد مغذی به جای غذا از طریق سرنگ یا لوله به او تحویل داده خواهد شد. تیم پزشکی ممکن است برای خروج گاز از روده با استفاده از یک لوله مکنده وارد عمل شود. این همه برای کاهش فشار بر روی کولون ملتهب و متسع شده و پیشگیری از پارگی آن که مشکلی جدی است، انجام می گردد. برای پیشگیری از دهیدراسیون و افت فشار خون مایعات ممکن است از طریق سرنگ به بیمار داده شود. برخی از بیماران نیاز به عمل جراحی دارند. تصمیم‌گیری در این مورد موضوع پیچیده‌ای است. مواردی وجود دارد که باید از سوی تیم پزشکی و بیمار مورد ملاحظه قرار گیرد. اگر درمان‌های غیر جراحی در طول 2 تا 3 روز به فروکش علایم منجر نشوند آنگاه بیمار احتمالاً به عمل جراحی برای برداشتن بخشی از کولون نیاز خواهد داشت. در صورت روشن بودن موضوع پارگی کولون بیمار بدون درنگ مورد عمل جراحی قرار می‌گیرد و همین رویکرد در مورد خونریزی داخلی، گشادتر شدن کولون، یا سمی‌تر شدن خون مطرح است. پزشک ممکن است از بیمار بخواهد مصرف برخی داروها مثل مخدرها، آنتی‌کولینرژیک‌ها، داروهای ضد افسردگی و داروهای ضد اسهال را که می‌توانند باعث وخامت مگاکولون زهرآگین شوند متوقف کند